Lourdes met Frans

Bedevaart 30 april – 7 mei 2006

Frans bij vertrek naar Lourdes

In augustus 2005 was duidelijk geworden dat zwager Frans een niet te opereren gezwel in zijn hoofd had. Langzaam maar zeker werd het hem moeilijker om dingen te beredeneren en op een rijtje te zetten, ook de motoriek ging achteruit.

In februari 2006 kwam onder het eten van echte Hollandse stampot — waar hij van smulde — het gesprek op Lourdes. Hij was hier lyrisch over. Het allerliefste wilde hij nog eens naar Lourdes gaan, en Marleen en Klaas laten zien wat daar allemaal gebeurde.

Donderdag 27 april — drie dagen voor vertrek

Marleen en Klaas gaan naar Frans en zijn vrouw Indra om te bespreken of de reis door moet gaan. De week ervoor was Frans zo slecht dat het beslist niet zou gaan. Maar nu is hij goed aanspreekbaar en geeft duidelijk aan: hij wil naar Lourdes.

Marleen had het idee om Lourdes bij Frans thuis te vieren — met een grote foto van Lourdes en muziekcassettes met Lourdes-liederen, en pastoor Co Kuin bereid om een viering thuis te leiden. Frans vond het een mooi aanbod. Maar na even nadenken:

"Maar ik wil eerst naar Lourdes — daar is God, daar is Jezus, en jullie moeten met mij mee, want jullie weten wat ik bedoel."

De uitdrukking van zijn ogen was zowat hemels.

Dochter Risma zei ondertussen dat ze duidelijk het gevoel had dat ze dit voor haar vader moesten regelen — en dat ze zelf graag meeging.

Het gesprek met de huisarts

Aan de huisarts vroeg Frans op een zeer emotionele wijze of hij toestemming kon krijgen om te gaan. Haast smekend:

"Dit feestje gun je me toch nog wel?"

De dokter legde Frans duidelijk uit hoe zwaar de reis zou zijn: twee dagen uitrusten na aankomst, hoogstens één dag iets ondernemen, en dan twee dagen herstellen voor de terugreis. Niets kon Frans afhouden. De dokter maakte de afweging: iemand met zo'n sterke wil zou het met veel hulp waarschijnlijk redden. En: voor de nabestaanden is het goed om alles in het werk te hebben gesteld om de laatste wens uit te voeren.

"Dus ik mag, dokter? Ik zie alles wel driedubbel, maar als ik een oog dichtknijp kan ik weer goed zien — dan doe ik gewoon af en toe van oog verwisselen. Laat me nu nog maar twee dagen volledig slapen en dan gaan we er op aan."

De reis

Omdat Frans niet mocht vliegen werd een treinreis geboekt — voor Frans, Indra, dochter Risma, Marleen en Klaas. Harry Vet, vertegenwoordiger van de VNB, regelde perfect dat Frans in de speciale ziekentrein kon reizen. In Lourdes was in het Accueil — het ziekenhotel — een bed voor hem gereserveerd.

En zo ging de ernstig zieke Frans aan Indra, Risma, Marleen en Klaas Lourdes laten zien.

← Terug naar Geloof